Sevgi NeÅŸe ve Mutluluk

Sevgi, Neşe ve Mutluluk çok güzel geçinen üç arkadaştı. Yedikleri içtikleri ayrı gitmezdi. Bir gün canları sıkıldı. Yürüyüşe çıkdılar. Git git yol bir türlü bitmek bilmiyordu. Karınları aç, üstelik çok susamışlardı. Ne yapalım diye konuşurlarken karşıdan bir adamın geldiğini gördüler. Sevgi hemen atılarak..
-Amca o sırtında ki çuval da ne var?
Adam ters bir adamdı.
-Sana ne.
Sevgi şaşırdı. Yüreği sevgi dolu olduğu için böyle bir tepki beklemiyordu..
-Çok açız amca ne var söylesene? .
-Yiyecek ama ben onları eve aldım. Sizlere veremem.
Çok üzülmüştü Sevgi.
-Peki amca verme dedi.
Adam üç adım atar atmaz yığıldı yere. Yanlarına gittiklerinde adamın ölmüş olduğunu gördüler. Birşey yapamadan yollarına devam ettiler. Adamın ruhu öteki aleme doğru uçmaya başladı. Bir kapıdan içeri girdi. Beyazlar içinde bir melek onu bekliyordu.
Yollarına devam eden üç arkadaş, susuzluklarına bir çare bulamıyorlardı.
NeÅŸe;
-Bak karşıdan bir kadın geliyor. Elinde de kocaman su güğümü var dedi. Üçü de sevinç içersindeydiler. Kadın yanlarına gelince,
-Güğümde su mu var teyze? diye sordu Neşe.
-Evet sana ne diye cevap verdi kadın.
NeÅŸe tekrar,
-Çok susadık teyze, üçümüz de çok susadık dedi.
-Aaa.. ben sabahtan akşama kadar tarlada çalışıyorum. Size bir damla bile veremem dedi.
Üçü de şaşırmışlardı. Birşey diyemediler. Kadın yüzlerine bile bakmadan yürümeye başladı. Birden bir gürültüyle arkalarına döndüler. Bir de ne görsünler. Kadın düşmüş ve elinde ki toprak güğüm kırılmıştı. Güğümde ki sular toprağa yayılmıştı.Kadın da hareketsiz yatıyordu. Koşarak kadının başına gittiler. Fakat kadın ölmüştü. Birşey yapamadan yollarına devam ettiler.
Kadının ruhuda öteki aleme doğru uçmaya başladı. O da bir kapıdan içeri girdi. Karşısında beyazlar içinde bir melek duruyordu.
Üç arkadaş açlık ve susuzluktan bitap düşmüşlerdi. Karşıdan şarkı söyleye,
söyleye bir çocuk geliyordu. Elinin birinde ekmek, birinde de bir şişe su vardı. Mutluluk çocuğa,
-Karnımız çok aç bizlere ekmek, su verirmisin? .
-Tabi ablalarım. Cebimde param var. Ben yine gider alırım dedi. Elinde ki ekmeği ve suyu Mutluluğa uzattı. Üç arkadaş öyle sevinmişlerdi ki..
Hemen ekmeği paylaşıp suyu da içtiler. Hayretle çocuk onlara bakıyordu.
-Ablalarım çok acıkmışınız gerçekten dedi.
Sevgi çocuğa,
Herzaman yüreğin sevgiyle dolsun, sevgiyle taşsın. Karşına hep sevgi yürekler çıksın dedi.
Sıra Neşe`deydi. Herzaman neşen bol olsun. Hep neşeli ol dedi.
Mutluluk ise,
-Mutluluk hep seninle olsun. üzüntüler sana uğramasın dedi.
Çocuk teşekkür ederek tekrar eve ekmek almak için geriye döndü.
Adamla, kadın meleğin karşısındaydı. Melek önce adama dönerek,
-Bu yaşa kadar sevgi adına ne yaptın? . Hiçbirşey yapmadım. Hep çalıştım. Aileme baktım.
-Hiçdurmadan karını, çocuğunu dövdün. İçtin içtin herkese sataştın. Senin yüreğinde sevgi yok. Neşeli olamadığın gibi, mutluluğu da tatmadın. Haydi git şu kapıdan gir içeri dedi.
-Orası neresi? diye sordu adam.
-Sevgiyi yüreklerinde yaşatmayanların yeri, diye cevap verdi melek.
Sıra kadına geldi. Aynı soruları ona da sordu.
Kadında meleğin sorularını cevapladı.
-Ne yapayım. Kocam hergün kahvede, bütün gün tarlada çalıştım.
Ama sen den yardım isteyen komşularına yardım etmedin. Bol bol dedikodu yaptın. Herkesi birbirine düşürdün. Yüreğinde bir lokmacık sevgiyi barındırmadın. Haydi sen de aynı kapıdan geç diye cevap verdi.
Sevgi,Neşe, Mutluluk yollarına devam ediyorlardı. Ama gördükleri, çoğu insanın yüreğinde sevgi den eser yoktu. Sevgi olmayınca Neşe ve Mutlulukta olmuyordu.
Sevgi herzaman yüreklerinizde, Neşe ve Mutluluk sizlerle olsun.

Sevgi herzaman yüreklerinizde, Neşe ve Mutluluk sizlerle olsun.